صبر و استقامت- جلسه هفتم- هیئت شب‌های ماه رمضان ۱۴۰۴

 هیئت شب‌های ماه مبارک رمضان- جلسه هفتم

مناجات‌خوان: کربلایی ابوالفضل عبداللهی

سخنران: دکتر علی غلامی

 زمان: شب نوزدهم ماه مبارک رمضان ۱۴۴۷، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۴

 مباحث مطرح‌شده:

 ادامه عوامل ایجاد و تحکیم صبر:

• آثار شناخت:

سوم؛ کوچک شدن مشکل در چشم انسان صابر به گونه‌ای که القای دشمن در وی اثر نمی‌کند. «وَلَا تَهِنُوا فِی ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ إِن تَکُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ یَأْلَمُونَ کَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا یَرْجُونَ وَکَانَ اللَّهُ عَلِیمًا حَکِیمًا»، اگر شما آسیب می‌بینید، دشمن شما هم آسیب می‌بیند؛ اما تفاوت این‌جاست که شما به چیزی امید دارید که آن‌ها ندارند. (سوره مبارکه نساء، آیه شریفه ۱۰۴) 

چهارم؛ تعیین و نیل به اهداف بزرگ با امداد غیبی. «إِذْ یُرِیکَهُمُ اللَّهُ فِی مَنَامِکَ قَلِیلًا وَلَوْ أَرَاکَهُمْ کَثِیرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِی الْأَمْرِ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ» (سوره مبارکه انفال، آیه شریفه ۴۳)

دشمن در چشم شما کوچک شد و اگر نمی‌شد از هم می‌پاشیدید و به اختلاف می‌افتادید.

۲. بعد گرایش

امیال ما چطور باید باشند تا ایمان ما به نقطه‌ای برسد که نتیجه‌اش صبر و استقامت باشد؟ توکل و امید لازم است.

یک؛ توکل:

توکل ریشه استقامت است. اگر استقامت می‌کنیم باید به چیزی تکیه دهیم. «وَمَا لَنَا أَلَّا نَتَوَکَّلَ عَلَى اللَّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَىٰ مَا آذَیْتُمُونَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُتَوَکِّلُونَ» (سوره مبارکه حضرت ابراهیم (علیه‌السلام)، آیه شریفه ۱۲) 

یک پله بالاتر، استقامت صفت متوکل واقعی است. «وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ یَا قَوْمِ إِن کَانَ کَبُرَ عَلَیْکُم مَّقَامِی وَتَذْکِیرِی بِآیَاتِ اللَّهِ فَعَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَکُمْ وَشُرَکَاءَکُمْ ثُمَّ لَا یَکُنْ أَمْرُکُمْ عَلَیْکُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَیَّ وَلَا تُنظِرُونِ» (سوره مبارکه حضرت یونس (علیه‌السلام)، آیه شریفه ۷۱) حضرت نوح (علیه‌السلام) به دشمنان خود می‌فرمایند: «هرچه می‌توانید انجام دهید و من نیز به خدا توکل می‌کنم.»

دو؛ امید:

بین استقامت و امید رابطه‌ متقابل برقرار است؛ چون امید داریم، استقامت می‌کنیم. این دو یک‌دیگر را تثبیت و تقویت می‌کنند. امام صادق (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «إنَّ مَن صَبَرَ صَبَرَ قَلیلاً و إنَّ مَن جَزِعَ جَزِعَ قَلیلاً»، هرکس صبر کنید مدت کوتاهی صبر می‌کند و هرکس جزع کند مدت کوتاهی خواهد بود.

امید به تحقق وعده‌های الهی داریم؛ شاید دیرتر واقع شوند ولی حتما واقع می‌شوند. «فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِکَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ بِالْعَشِیِّ وَالْإِبْکَارِ» (سوره مبارکه غافر، آیه شریفه ۵۵)