صبر و استقامت- جلسه شانزدهم- هیئت شب‌های ماه رمضان ۱۴۰۴

  هیئت شب‌های ماه مبارک رمضان- جلسه شانزدهم

سخنران: دکتر علی غلامی

 زمان: شب بیست و هشتم ماه مبارک رمضان ۱۴۴۷، سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۴۰۴

سختی پایداری از دو جهت است؛ ناظر به مخاطب و ناظر به ریشه.

• ناظر به مخاطب:

خداوند هم به صورت عام و هم به صورت خاص دستور به پایداری داده ‌است.

۱. مخاطب عام: خداوند در آیه شریفه ۶ سوره مبارکه فصلت می‌فرماید: «فَاسْتَقِیمُوا إِلَیْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ.» استقامتی که در این آیه آمده، عام و برای همه مردم است. 

عامل سختی مردم در مسئله پایداری تعلق دنیوی است. هرچه وابستگی به دنیا بیشتر باشد، استقامت کمتر است؛ چون استقامت مستلزم از دنیا بریدن است و وابستگی به دنیا مانع آن است.

ریشه تعلق به دنیا محاسبه‌گریِ غلط است که از شناخت اشتباه نسبت به دنیا حاصل می شود.

لذات دنیوی ناخالص، موقتی و محدودند و سرمایه‌گذاری بر امر محدود و موقتی عاقلانه نیست.

۲. مخاطب خاص: هنگامی که حضرت موسی و هارون (علیهما‌السلام) به خداوند می‌گویند اموالش را بگیر و کارش را سخت کن، خداوند می‌فرماید «قَدْ أُجِیبَتْ دَعْوَتُکُمَا فَاسْتَقِیمَا»؛ یعنی پس از پیروزی دستور به استقامت می‌دهد. 

آیه شریفه ۱۱۲ سوره مبارکه هود می‌فرماید: «فَاسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَکَ»، خداوند در این آیه شریفه به پیامبر و کسانی که همراه او، به خدا روی آورده‌اند، دستور پایداری می‌دهد.

ابن‌عباس در مورد این آیه شریفه می‌گوید هیچ آیه‌ای برای پیغمبر سخت‌تر و شدیدتر از این آیه شریفه نبود. 

ان‌شاءلله فردا شب به دلایل سختی این آیه شریفه اشاره خواهیم کرد.